تنهایی در جمع؛ چرا با وجود جمعیت احساس تنهایی می کنیم؟
به گزارش مجله بابلسر، در جهانی که از ارتباطات گسترده و شبکه های اجتماعی پر شده است، بسیاری از انسان ها هنوز احساس تنهایی می نمایند، حتی زمانی که در میان جمع هستند. این تناقض یا پارادوکس جالب و نگران نماینده ای است که توجه بسیاری از روان شناسان و جامعه شناسان را به خود جلب نموده است. چرا انسان ها در حالی که به ظاهر با دیگران ارتباط دارند، همچنان احساس تنهایی می نمایند؟ این پرسش ما را به آنالیز عمیق تر احساسات، ارتباطات و ماهیت انسانی راهنمایی می نماید.

احساس تنهایی یکی از تجربیات شایع انسانی است که می تواند در هر زمانی و در هر شرایطی رخ دهد. جالب است که گاهی حتی زمانی که افراد در جمع هستند و در میان دوستان، خانواده یا همکاران خود قرار دارند، همچنان احساس تنهایی می نمایند. این پدیده می تواند به دلایل مختلف روانشناختی، اجتماعی و فرهنگی رخ دهد. در این مقاله به آنالیز علل مختلف احساس تنهایی در میان جمع می پردازیم. در ادامه با خبرنگاران همراه باشید.
دلایل احساس تنهایی در جمع
1. نبود ارتباطات عمیق و معنادار و عدم ارتباط واقعی
امروزه بسیاری از ارتباطات ما سطحی و فاقد عمق عاطفی است. شبکه های اجتماعی و پیغام رسان ها ابزارهایی هستند که امکان ارتباط سریع و آسان را فراهم می نمایند، اما اغلب این ارتباطات فاقد کیفیت و نزدیکی واقعی هستند. مکالمات کوتاه و واکنش های سریع به پست ها نمی توانند جایگزین گفت وگوهای عمیق و پرمعنی شوند. این سطحی بودن باعث می گردد که احساس پیوند واقعی با دیگران نداشته باشیم.
حتی در جمع های بزرگ، اگر افراد نتوانند ارتباطات عمیق و معناداری برقرار نمایند، ممکن است احساس تنهایی نمایند. ارتباطات سطحی و غیرشخصی نمی توانند نیازهای عاطفی و روانی افراد را برآورده نمایند.
مثال: حضور در یک جلسه کاری با همکاران ممکن است باعث گردد فرد احساس کند که با دیگران در ارتباط است، اما اگر این ارتباطات فقط به موضوعات کاری محدود گردد و فرصتی برای تبادل نظرهای شخصی و عمیق وجود نداشته باشد، احساس تنهایی می تواند بروز کند.
2. تفاوت در انتظارات و واقعیت
رسانه ها و فرهنگ های مختلف انتظارات غیرواقعی از روابط و تعاملات اجتماعی ایجاد نموده اند. افراد در پی یافتن ارتباطاتی کامل و بدون نقص هستند، که چنین چیزی در واقعیت امکان پذیر نیست. افراد ممکن است توقع داشته باشند که حضور در جمع ها همواره به ارتباطات معنادار و صمیمی منجر گردد، اما در واقعیت ممکن است این ارتباطات سطحی و غیرصمیمی باشند. این انتظارات غیرواقعی باعث می گردد افراد از روابط خود ناراضی باشند و احساس ناکامی و تنهایی نمایند.
مثال: فردی که به یک مهمانی دعوت شده است ممکن است انتظار داشته باشد که با دیگران به طور عمیق و معنادار تبادل نظر کند، اما اگر تبادل نظرها سطحی و کوتاه باشند، او احساس تنهایی خواهد نمود.
3. احساس ناهماهنگی یا متفاوت بودن
احساس ناهماهنگی یا متفاوت بودن از دیگران نیز می تواند باعث گردد فرد حتی در میان جمع احساس تنهایی کند. اگر فرد احساس کند که با دیگران از نظر ارزش ها، عقاید، یا تجربه های زندگی تفاوت دارد، ممکن است نتواند به راحتی با آنها ارتباط برقرار کند.
مثال: مهاجری که به یک کشور تازه نقل مکان نموده است ممکن است در جمع همکاران یا دوستان تازه خود احساس تنهایی کند، زیرا احساس می نماید که با فرهنگ و ارزش های آنها ناهماهنگ است.
4. مسائل روانشناختی
بعضی از مسائل روانشناختی می توانند باعث شوند افراد حتی در جمع احساس تنهایی نمایند. افسردگی، اضطراب اجتماعی و اعتماد به نفس پایین می توانند به احساس تنهایی دامن بزنند.
مثال: فردی که از افسردگی رنج می برد ممکن است حتی در میان دوستان نزدیک خود احساس تنهایی کند، زیرا احساس می نماید که دیگران او را درک نمی نمایند یا نمی توانند به او یاری نمایند.
5. نداشتن مهارت های اجتماعی
نداشتن مهارت های اجتماعی لازم برای برقراری و نگهداری ارتباطات معنادار نیز می تواند به احساس تنهایی منجر گردد. بعضی افراد ممکن است نتوانند به راحتی با دیگران ارتباط برقرار نمایند یا در حفظ روابط نزدیک دچار مشکل باشند.
مثال: فردی که خجالتی است و نمی تواند به راحتی با دیگران تبادل نظر کند، ممکن است حتی در جمع های بزرگ احساس تنهایی کند، زیرا نمی تواند به طور موثر با دیگران ارتباط برقرار کند.
6. تجربه های گذشته
تجربه های منفی گذشته، مانند از دست دادن دوستان نزدیک یا شکست های عاطفی، می تواند باعث گردد افراد به طور ناخودآگاه از ایجاد ارتباطات تازه اجتناب نمایند و در نتیجه احساس تنهایی نمایند.
مثال: فردی که در گذشته چندین بار مورد خیانت قرار گرفته است، ممکن است در ایجاد روابط تازه مردد باشد و حتی در جمع دوستان تازه احساس تنهایی کند.
7. نبود هویت و خودآگاهی
بسیاری از افراد هویت خود را در قالب جمع ها و گروه های اجتماعی تعریف می نمایند، اما این موضوع می تواند باعث از دست دادن خودآگاهی و هویت فردی گردد. هنگامی که افراد نمی دانند که واقعاً چه کسی هستند و چه می خواهند، حتی در جمع نیز احساس بیگانگی و تنهایی می نمایند.
8. ترس از قضاوت
ترس از قضاوت و نقد دیگران می تواند باعث گردد افراد نتوانند به طور واقعی خود را نشان دهند و از بیان احساسات و نیازهای خود خودداری نمایند. این محدودیت ها باعث می گردد که ارتباطات سطحی باقی بمانند و احساس تنهایی تشدید گردد.
راه های مقابله با احساس تنهایی در جمع
1. توسعه ارتباطات عمیق و واقعی
کوشش برای برقراری ارتباطات واقعی و عمیق با دیگران می تواند به کاهش احساس تنهایی یاری کند. صحبت های عمیق و اشتراک تجربیات زندگی با دوستان و خانواده، احساس پیوند و نزدیکی را افزایش می دهد.
2. پذیرش نقص ها و انتظارات واقع گرایانه
پذیرش اینکه هیچ ارتباطی کامل نیست و همه افراد دارای نقص ها و ضعف های خود هستند، می تواند به کاهش انتظارات غیرواقعی و بهبود روابط یاری کند.
3. خودآگاهی و شناخت هویت فردی
کوشش برای شناخت بیشتر خود و تعریف هویت فردی می تواند به بهبود احساس تنهایی یاری کند. افراد باید بدانند که چه کسی هستند و چه می خواهند، تا بتوانند ارتباطات موثرتری برقرار نمایند.
4. شجاعت در بیان احساسات و مقابله با ترس از قضاوت
شجاعت در بیان احساسات و نیازها بدون ترس از قضاوت دیگران، می تواند به بهبود کیفیت ارتباطات و کاهش احساس تنهایی یاری کند. ایجاد فضایی امن و حمایتگرانه برای خود و دیگران، این فرآیند را تسهیل می نماید.
نتیجه گیری
احساس تنهایی در جمع یک پدیده پیچیده و چندبعدی است که می تواند به دلایل مختلف روانشناختی، اجتماعی و فرهنگی بروز کند. انتظارات ناهماهنگ، نبود ارتباطات عمیق، احساس ناهماهنگی، مسائل روانشناختی، نداشتن مهارت های اجتماعی و تجربه های منفی گذشته همگی می توانند به این احساس دامن بزنند. برای کاهش این احساس، تقویت مهارت های اجتماعی، ایجاد و نگهداری ارتباطات عمیق و معنادار، و کار روی مسائل روانشناختی می تواند مفید باشد. درک این که احساس تنهایی یک تجربه انسانی شایع است و کوشش برای یافتن راه هایی برای مقابله با آن می تواند به بهبود کیفیت زندگی یاری کند.
منبع: دیجیرو