کمبود واگن ریلی؛ چرا تهیه بلیت قطار سخت شده است؟ - مجله بابلسر

کمبود واگن ریلی؛ نابرابری عرضه و تقاضا

بیت ران: ابوالقاسم سعیدی بدرباره علت دشواری تهیه بلیت قطار با وجود تاکید بر افزایش سهم حمل و نقل عمومی اظهار کرد: مهمترین مشکل در این زمینه، نابرابری میان عرضه و تقاضاست. شهرهایی مانند تهران، مشهد و اهواز به علت جمعیت بالا و حجم زیاد تقاضای سفر، از ناوگان ریلی متناسب با احتیاج خود برخوردار نیستند.

وی اضافه کرد: هر قطار به طور میانه ظرفیت جابجایی 400 تا 500 مسافر را دارد که این اندازه بسته به نوع قطار فرق دارد. در دوره های اوج سفر مانند تابستان، تعطیلات نوروز، مراسم سوگواری و جشنها، فاصله میان عرضه و تقاضا بیشتر نمایان میگردد و مسافران با دشواری بیشتری برای تهیه بلیت روبرو هستند.

دبیر انجمن شرکتهای حمل و نقل ریلی ادامه داد: مسئولان راه آهن و وزارت راه و شهرسازی نیز فاصله قابل توجه میان عرضه و تقاضا را پذیرفته اند اما مشکل اصلی به نبود سرمایهگذاری کافی در گذشته و شرایط فعلی بازمی گردد.

کمبود واگن ریلی: بازگشت طولانی سرمایه در حمل و نقل ریلی

سعیدی با بیان اینکه دوره بازگشت سرمایه در صنعت ریلی طولانی است، گفت: سودآوری فعالیت های ریلی در مقایسه با بعضی فعالیت های مالی و واسطه گری کمتر است. بنابراین سرمایهگذاران تمایل کمتری برای ورود به این حوزه دارند و دولت باید حمایت و سرمایه گذاری بیشتری در بخش ریلی انجام دهد.

وی با اشاره به جابجایی سالانه حدود 30 میلیون مسافر به وسیله شبکه ریلی کشور اظهار کرد: اندازه تقاضای واقعی برای سفر با قطار ممکن است تا سه برابر این رقم باشد. زیرا بخشی از متقاضیان به علت نبود بلیت اساسا برای تهیه آن مراجعه نمی نمایند یا از ابتدا سفر ریلی را انتخاب نمینمایند.

ظرفیت شبکه ریلی بیشتر از ظرفیت ناوگان است

دبیر انجمن شرکت های حمل و نقل ریلی، ایمنی را یکی از مهمترین مزایای حمل و نقل ریلی دانست. وی اضافه کرد: تلفات جاده ای بسیار بیشتر از تلفات ریلی است و در حالی که سالانه حدود 20 هزار نفر در حوادث جادهای جان خود را از دست میدهند، تلفات در بخش ریلی بسیار محدودتر است.

سعیدی ادامه داد: ظرفیت شبکه ریلی کشور از نظر زیرساختی میتواند دو تا سه برابر اندازه فعلی مسافر جابجا کند. اما مشکل اصلی کمبود ناوگان است. در حال حاضر حدود 1000 تا 1100 دستگاه واگن در ناوگان وجود دارد اما تعداد واگن هایی که واقعا در سیر قرار دارند حدود 900 تا 950 دستگاه است و باقی واگن ها به علت تعمیرات از چرخه فعالیت خارج هستند.

وی با اشاره به طولانی بودن مسیرهایی مانند تهران ـ مشهد، تهران ـ بندرعباس و تهران ـ تبریز گفت: پیمودن مسیرهای طولانی و عمر بالای واگن ها موجب میگردد این تجهیزات به تعمیرات مکرر احتیاج داشته باشند. از سوی دیگر امکانات تعمیراتی متناسب با احتیاج ناوگان نیست و کارگاه های تعمیراتی عمدتا در تهران، مشهد، اهواز و چند شهر دیگر متمرکز شده اند.

سعیدی تاکید نمود: برای افزایش ظرفیت جابجایی مسافر و دستکم دو برابر شدن ظرفیت فعلی، به حداقل هزار واگن دیگر احتیاج داریم.

میانگین عمر ناوگان ریلی کشور حدود 30 سال است

دبیر انجمن شرکتهای حمل و نقل ریلی با اشاره به شرایط سنی ناوگان اظهار کرد: میانگین عمر ناوگان ریلی کشور حدود 30 سال است و بخش زیادی از واگنها به سن فرسودگی و استهلاک نزدیک شده اند.

سعیدی ادامه داد: جدیدترین واگن هایی که در حال حاضر در سیر قرار دارند عمدتا واگن هایی هستند که در سالهای 1383 و 1384 از چین خریداری شده اند. در کنار آن بعضی شرکتها نیز از کارخانههای داخلی واگن خریداری نموده اند.

وی اضافه کرد: در مواردی شرکتها چند سال قبل با نرخهای همان زمان سفارش خرید واگن داده اند، اما پس از افزایش هزینه های فراوری، سازنده اعلام نموده است که ادامه فراوری با قیمت قبلی برایش صرفه مالی ندارد. به همین علت میان فراورینمایندگان و خریداران واگن نیز اختلافاتی درباره قیمت و اجرای سفارشها ایجاد شده است.

مخالفت با واردات واگن دست دوم در سال های گذشته

سعیدی درباره پیشنهادهای مطرح شده برای جبران کمبود ناوگان گفت: در سال های ابتدایی خصوصی سازی حمل ونقل ریلی مسافری، به راه آهن پیشنهاد کردیم که به شرکت ها اجازه داده گردد واگن های دست دوم را از اروپا وارد نمایند، زیرا که قیمت این واگن ها نسبت به واگن نو بسیار پایین تر بود و می توانست بخشی از مشکل کمبود ناوگان را رفع کند.

وی اضافه کرد: در آن موقع با این پیشنهاد مخالفت شد. بعضی معتقد بودند که کشور دارای کارخانه های فراوری واگن است و نباید به جای حمایت از فراوری داخل، واگن از خارج وارد گردد. گروهی دیگر نیز معتقد بودند که واردات واگن دست دوم برای ایران مناسب نیست و باید منتظر فراوری داخلی ماند.

منبع: ایسنا